Kian wohnt in Hamburg. Er arbeitet in einer Bäckerei. Am Montag beginnt die Arbeit früh. Um vier Uhr klingelt der Wecker.
کیان در هامبورگ زندگی میکند. او در یک نانوایی کار میکند. روز دوشنبه کار زود شروع میشود. ساعت چهار ساعت زنگدار زنگ میزند.
Um halb fünf trinkt Kian einen Kaffee. Dann fährt er mit dem Fahrrad. Die Straßen sind leer und dunkel. Um fünf Uhr ist er in der Bäckerei.
ساعت چهار و نیم کیان یک قهوه مینوشد. بعد او با دوچرخه میرود. خیابانها خالی و تاریک هستند. ساعت پنج او در نانوایی است.
In der Bäckerei ist es warm. Dort backt Kian Brot und Brötchen. Um sieben Uhr kommen die ersten Kunden. Eine Frau fragt: »Haben Sie Brezeln?« »Ja, natürlich«, sagt Kian.
در نانوایی هوا گرم است. آنجا کیان نان و نان صبحانه میپزد. ساعت هفت اولین مشتریها میآیند. یک زن میپرسد: «شما برتسل دارید؟» «بله، البته»، کیان میگوید.
Um zwölf Uhr ist die Arbeit fertig. Jetzt hat Kian Hunger. Zu Hause kocht er Reis mit Gemüse. Am Nachmittag schläft er zwei Stunden.
ساعت دوازده کار تمام است. حالا کیان گرسنه است. در خانه او برنج با سبزیجات میپزد. بعدازظهر او دو ساعت میخوابد.
Am Abend telefoniert Kian mit seiner Mutter. Sie wohnt in Schiras. »Wie geht es dir?«, fragt sie. »Gut«, sagt Kian. »Aber ich bin müde.«
شب کیان با مادرش تلفنی حرف میزند. او در شیراز زندگی میکند. «حالت چطور است؟»، او میپرسد. «خوب»، کیان میگوید. «اما من خسته هستم.»
»Warum bist du so müde?«, fragt die Mutter. »Morgen um vier klingelt der Wecker wieder!« Die Mutter lacht. Um neun Uhr schläft Kian schon.
«چرا تو اینقدر خسته هستی؟»، مادر میپرسد. «فردا ساعت چهار ساعت زنگدار دوباره زنگ میزند!» مادر میخندد. ساعت نه کیان دیگر خواب است.